1. Kvennasögusafn Íslands var stofnað á nýársdag 1975, heima hjá forstöðukonunni Önnu Sigurðardóttur á 4. hæð í blokk við Hjarðarhaga 26. Markmiðið var að safna heimildum um sögu kvenna og hvetja til rannsókna á þeim, því oft hefur sagan verið skrifuð eins og engar konur hafi tekið þátt í henni – sem er alrangt. Kvennasögusafnið starfaði á heimili Önnu í 20 ár en flutti svo í Þjóðarbókhlöðuna, þar sem það hefur verið til dagsins í dag.
2. Anna Sigurðardóttir (1908–1996) var ein af þremur stofnendum Kvennasögusafnsins. Hún byrjaði að safna heimildum um sögu kvenna löngu fyrr, þegar hún var kennari, húsfreyja og kvenréttindakona á Eskifirði. Í fyrstu var söfnunin tilviljanakennd og Anna hripaði niður minnispunkta á snepla sem hún hafði við höndina, eins og pappírinn utan af fiskinum sem hún var að sjóða, en seinna kviknaði hugmyndin um að stofna safn.
3. Árið 1975 var haldin kvennaráðstefna á Hótel Loftleiðum í tilefni af alþjóðlegu kvennaári Sameinuðu þjóðanna. Á ráðstefnunni var ákveðið að skora á íslenskar konur að leggja niður störf þann 24. október, á degi Sameinuðu þjóðanna, til að sýna fram á mikilvægi vinnuframlags kvenna fyrir þjóðfélagið. Þetta var fyrsti kvennafrídagurinn. Stór hluti kvenna tók áskoruninni og lagði niður störf, bæði inni á heimilinu og á opinberum vinnustöðum. Verslanir, stofnanir og skólar lokuðu og margir feður þurftu að taka börnin sín með sér í vinnuna. Fjöldafundir voru haldnir víða um land með ræðuhöldum og baráttusöng.
5. Kvennasögusafnið hefur aðsetur í Þjóðarbókhlöðunni, ásamt Landsbókasafninu og Háskólabókasafninu, en húsið var opnað árið 1994. Það var markmið Önnu Sigurðardóttur frá upphafi að Kvennasögusafnið yrði hluti af Þjóðarbókhlöðunni, enda leit hún svo á að kvennasagan væri hluti af þjóðarsögunni.
4. Kvennalistinn var stjórnmálaflokkur sem var stofnaður árið 1983. Þá voru margar konur orðnar þreyttar á því hve illa gekk að koma konum að í stjórnmálum. Á Alþingi sátu aðeins þrjár konur, af 60 þingmönnum. Því var ákveðið að stofna sérstakt kvennaframboð, sem hafði einungis konur á lista. Kvennalistinn hristi upp í stjórnmálunum og aðrir flokkar byrjuðu líka að setja konur ofar á lista hjá sér. Á næstu árum fjölgaði konum á Alþingi í 13, sem var mikilvæg breyting þótt þær væru enn miklu færri en karlarnir. Kvennalistinn starfaði til ársins 1999.
6. Valgerður Jónsdóttir (1771–1856) var sýslumannsdóttir úr Rangárvallasýslu. Hún var tvígift en báðir eiginmenn hennar voru biskupar, þeir Hannes Finnsson og Steingrímur Jónsson. Bæði Hannes og Steingrímur dóu á undan Valgerði og hún erfði stór handritasöfn frá þeim. Eftir að síðari eiginmaður Valgerðar lést bauð hún Landsbókasafninu að kaupa handritin, alls 393 bindi. Þessi handrit mynduðu grundvöllinn að handritasafni Landsbókasafnsins.
7. Edda er bygging sem var opnuð árið 2023. Þar fara fram rannsóknir á íslensku, íslenskri menningu og bókmenntum. Árnastofnun er þar til húsa en hún varðveitir fjölbreyttan menningararf, þar á meðal stóran hluta af íslensku miðaldahandritunum.
8. Björg C. Þorláksson (1874–1934) var fyrsta íslenska konan sem lauk doktorsprófi. Það gerði hún árið 1926 við hinn virta Sorbonne-háskóla í París, þar sem hún lærði heimspeki. Áður hafði hún stundað nám við Kaupmannahafnarháskóla. Í dag er Björg líka þekkt fyrir að hafa unnið að fyrstu íslensk-dönsku orðabókinni ásamt eiginmanni sínum, Sigfúsi Blöndal, en lengi vel fékk hann allan heiðurinn af því starfi. Útgáfa orðabókarinnar var mikið afrek en hún er enn ein stærsta íslenska orðabók sem gerð hefur verið. Brjóstmynd af Björgu er fyrir utan Odda, eina af byggingum Háskóla Íslands.
9. Ólafía Jóhannsdóttir (1863–1924) ólst upp hjá frænku sinni, Þorbjörgu Sveinsdóttur (1827–1903), sem var þekkt ljósmóðir og kvenréttindakona í Reykjavík. Ólafía og Þorbjörg tóku þátt í að stofna Hið íslenska kvenfélag árið 1894. Það var fyrsta félagið á Íslandi sem hafði kvenréttindi á stefnuskránni en barðist líka fyrir stofnun íslensks háskóla. Ólafía starfaði einnig með Hvítabandinu, sem var kristilegt bindindisfélag kvenna. Seinna flutti hún til Noregs og bjó þar til dauðadags. Sjálfsævisaga hennar, Frá myrkri til ljóssfrá 1925, er sú fyrsta sem kom út eftir íslenska konu. Brjóstmynd af Ólafíu er í aðalbyggingu Háskóla Íslands.
10. Katrín Thoroddsen (1896–1970) og Kristín Ólafsdóttir (1889–1971) voru fyrstu konurnar sem útskrifuðust sem læknar frá Háskóla Íslands, Kristín árið 1917 en Katrín árið 1921. Kristín varð læknir á Ísafirði og í Reykjavík, þar sem hún rak eigin læknastofu. Hún skrifaði líka bækur um heilsu og mataræði. Katrín var fyrsta konan sem var skipuð héraðslæknir á Íslandi, í Flateyjarhéraði árið 1924, en seinna varð hún vinsæll barnalæknir í Reykjavík. Hún skrifaði fræga bók um getnaðarvarnir árið 1931, Frjálsar ástir. Katrín var líka stjórnmálakona og sat á þingi fyrir Sósíalistaflokkinn frá 1946 til 1949.
11. Háskóli Íslands var stofnaður árið 1911. Sama ár fengu konur fullan rétt til menntunar og embætta og þær gátu því verið nemendur við skólann allt frá stofnun hans. Lengi vel voru þó miklu færri konur en karlar í nemendahópnum. Um miðja 20. öld voru konur aðeins 7% þeirra sem útskrifuðust frá skólanum. Þegar leið á öldina breyttust hlutföllin og frá árinu 1987 hafa konur verið meirihluti nemenda við Háskólann.
12. Sigríður Zoëga (1889–1968) var þekktur ljósmyndari. Hún lærði ljósmyndun í Þýskalandi og Kaupmannahöfn sem ung kona en sneri heim til Íslands árið 1914. Þá stofnaði hún ljósmyndastofu í Reykjavík og rak hana í rúmlega 50 ár ásamt sambýliskonu sinni og samstarfskonu, Steinunni Thorsteinsson.
13. Þjóðminjasafnið hefur starfað við Suðurgötu síðan árið 1950. Safnið varðveitir alls konar gripi, ljósmyndir og fleira sem skiptir máli fyrir sögu Íslands. Áður en Þjóðminjasafnið flutti á Suðurgötu var það á ýmsum stöðum í Reykjavík, til dæmis á háaloftinu í Dómkirkjunni, í Alþingishúsinu og gamla fangelsinu við Skólavörðustíg.
14. Sigrún Eldjárn (f. 1954) er myndlistarkona og barnabókahöfundur. Hún hefur gefið út margar bækur sem hún myndskreytti sjálf, til dæmis bækurnar um Kugg, Málfríði og mömmu hennar, en hún hefur líka myndskreytt bækur eftir aðra höfunda. Sigrún bjó á Þjóðminjasafninu þegar hún var lítil því pabbi hennar, Kristján Eldjárn, var þjóðminjavörður. Seinna varð hann forseti Íslands og þá flutti fjölskyldan til Bessastaða.
15. Selma Jónsdóttir (1917–1987) var fyrsta konan sem útskrifaðist með doktorspróf frá Háskóla Íslands en það var árið 1960. Hún var listfræðingur og hafði áður stundað nám í listfræði í Bandaríkjunum. Þegar Listasafn Íslands var stofnað árið 1950 varð hún fyrsti forstöðumaður þess og gegndi starfinu þar til hún dó, eða í 37 ár. Á þeim tíma starfaði Listasafnið í sama húsi og Þjóðminjasafnið við Suðurgötu en síðan var safnið flutt í eigið húsnæði við Fríkirkjuveg, eins og Selma hafði viljað.
16. Bríet Bjarnhéðinsdóttir (1856–1940) var baráttukona fyrir réttindum kvenna. Hún var fyrsta konan sem hélt opinberan fyrirlestur á Íslandi árið 1887 og ritstýrði lengi sínu eigin blaði, Kvennablaðinu. Bríet átti frumkvæði að stofnun Kvenréttindafélags Íslands árið 1907 og var fyrsti formaður þess. Dóttir hennar var Laufey Valdimarsdóttir (1890–1945) en hún tók við formennsku félagsins af móður sinni árið 1927. Laufey var líka formaður Mæðrastyrksnefndar og Mæðrafélagsins, sem börðust fyrir bættum kjörum einstæðra mæðra. Heimili Bríetar og Laufeyjar í Þingholtsstræti 18 var sannkölluð miðstöð kvenréttindabaráttu og félagsstarfs kvenna.
17. Rauðsokkahreyfingin var stofnuð í Norræna húsinu árið 1970. Rauðsokkurnar voru ekki stjórnmálaflokkur en störfuðu í litlum starfshópum um ýmis málefni. Þær börðust til dæmis fyrir launajafnrétti kynjanna og því að öll börn kæmust á leikskóla. Rauðsokkurnar skipulögðu mörg eftirminnileg mótmæli sem vöktu athygli fólks. Einu sinni mótmæltu þær til dæmis fegurðarsamkeppni á Akranesi með því að setja kórónu og borða á kú og leiða hana inn á sviðið. Þannig vildu þær koma því á framfæri að í fegurðarsamkeppnum væri útlit og líkamar kvenna metnir eins og þær væru húsdýr.
18. Norræna húsið var opnað árið 1968 en það er miðstöð fyrir norræna menningu í Reykjavík. Húsið var teiknað af hinum fræga finnska arkitekt Alvar Aalto.
19. Auður Auðuns (1911–1999) var fyrsta konan sem útskrifaðist sem lögfræðingur frá Háskóla Íslands en það var árið 1935. Hún var lengi lögfræðingur Mæðrastyrksnefndar en nefndin aðstoðaði einstæðar mæður við að fá meðlag með börnum sínum. Auður sat bæði í bæjarstjórn Reykjavíkur og á Alþingi fyrir Sjálfstæðisflokkinn. Árið 1959 var hún fyrsta konan sem varð borgarstjóri í Reykjavík. Hún var líka fyrsta konan sem varð ráðherra á Íslandi en hún var skipuð dóms- og kirkjumálaráðherra árið 1970. Þá var hún eina konan á Alþingi.
20. Ingibjörg Guðbrandsdóttir (1878–1929) var þekkt kona í Reykjavík og oft kölluð Imba Brands. Hún lærði leikfimikennslu í Kaupmannahöfn um aldamótin 1900 en sneri síðan aftur heim til Íslands og kenndi leikfimi og sund til dauðadags. Hún þótti nútímaleg kona, var ein af fyrstu konunum í Reykjavík sem ferðuðust um á reiðhjóli og tók þátt í að stofna Kvenréttindafélag Íslands.
21. Veröld er ein af byggingum Háskóla Íslands. Hún var opnuð árið 2017 og er tileinkuð Vigdísi Finnbogadóttur, fyrrverandi forseta Íslands. Í húsinu starfar meðal annars Stofnun Vigdísar Finnbogadóttur í erlendum málum en Vigdís hefur alltaf haft mikinn áhuga á erlendum tungumálum og lagt áherslu á mikilvægi þeirra. Sjálf stundaði Vigdís nám í Frakklandi og Danmörku og varð fyrst þekkt á Íslandi þegar hún sá um frönskukennslu í Ríkissjónvarpinu.
22. Vigdís Finnbogadóttir (f. 1930) var fyrsta konan í heiminum sem var lýðræðislega kosin forseti árið 1980. Hún hafði áður starfað sem frönskukennari, leiðsögumaður og leikhússtjóri hjá Leikfélagi Reykjavíkur. Vigdís sigraði þrjá karla í forsetakosningunum en hún var að ýmsu leyti óvenjulegur frambjóðandi. Hún var ekki bara kona heldur líka fráskilin, einstæð móðir en árið 1972 varð hún fyrsta einhleypa konan sem ættleiddi barn á Íslandi. Vigdís gegndi forsetaembættinu í 16 ár, til ársins 1996, og var alla tíð mjög vinsæll forseti.
23. Loftskeytastöðin var opnuð árið 1918 í þeim tilgangi að senda og taka á móti loftskeytum, sem þá voru notuð til að hafa samskipti við útlönd. Húsið var notað sem loftskeytastöð til ársins 1963 en seinna voru þar kennslustofur Háskóla Íslands og safn um íslenska fjarskiptasögu. Í dag hýsir Loftskeytastöðin sýningu um Vigdísi Finnbogadóttur, fyrrverandi forseta Ísland
